Mamerto de la Ascensión Esquiú OFM (ur. 10 maja 1826 w Piedra Blanca, zm. 10 stycznia 1883 w El Suncho) − argentyński franciszkanin, biskup diecezji Córdoby, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życiorys Urodził się 11 maja 1826 w Piedra Blanca w argentyńskiej prowincji Catamarca w rodzinie Santiago Esquiú i Marii de las Nieves Medina. Do franciszkanów wstąpił w Prowincji Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w klasztorze w San Fernando del Valle de Catamarca 31 maja 1836. Śluby zakonne złożył 14 lipca 1842. Został wyświęcony na kapłana 18 października 1848. Następnie pracował jako nauczyciel. Po wojnie urugwajskiej 9 lipca 1849 Mamerto Esquiú wygłosił kazanie, nawołujące do jedności wszystkich Argentyńczyków. W 1852 roku dwa jego kazania, dotyczące pokoju i braterstwa, zostały opublikowane i rozpowszechnione przez rząd federalny. W duchu służby społecznej zaakceptował wybór na członka rady rządu prowincji Catamarca. By powrócić do regularnego życia zakonnego w 1862 roku wyjechał do Boliwii, gdzie został misjonarzem i wykładowcą seminarium w Sucre. W 1870 roku senat argentyński wysunął jego kandydaturę na arcybiskupstwo w Buenos Aires. Ojciec Mamerto, by oddalić od siebie to wyniesienie, wyruszył z pielgrzymką do Ziemi Świętej, Asyżu i Rzymu.