Kasztelania lubelska – kasztelania mieszcząca się niegdyś w województwie lubelskim, z siedzibą (kasztelem) w Lublinie.
Obszar Kasztelanię lubelską stanowił cały prawobrzeżny obszar Wisły, z powiatami: Lublin, Bychawa, Bełżyce, Opole, Puławy, Lubartów i Parczew.
Kasztelanowie lubelscy Wojciech syn Stępoty ([1224?] 1227 – 1229) – poświadczony w dokumencie nadania wsi Cacowa klasztorowi cystersów w Jędrzejowie w 1224 roku Piotr herbu Szreniawa (domniemany kasztelan 1230) Dzierżykraj (1231) Sięgniew (1252 – 1255; potem wojewoda sandomierski) Mikołaj (1255) Piotr (1258) Warsz (1259 – 1262; potem wojewoda sandomierski) N.N. (może tożsamy z poprzednim) (1264 – 1268) Janusz h. Topór (1269 – 1271; potem wojewoda sandomierski) Jakub syn Pakosława (1271) Żegota z Morawicy (1280 – 1281; potem może wojewoda krakowski) Jan syn Abrahama (1284 – 1285) Florian (1286) Prędota (1311) Sąd Odrowąż h. Odrowąż (1320 – 1325; potem sędzia sandomierski) Pełka (1333) Jan h. Odrowąż? (1333 – 1336) Eustachy h. Lewart? ([1339?] 1347 – 1359) Abraham z Baranowa?