Afszarydzi – dynastia panująca w Iranie w latach 1736–1749, założona przez Nadira Szaha. Za jego panowania Iran posiadał najpotężniejszą armię od czasu panowania Sasanidów. Czwarty szach z dynastii Afszarydów – Szahruch Szah – został obalony w 1749 przez Karima Chana z dynastii Zandów, zachował jednak tytuł szacha Afszarydów w Chorasanie aż do 1796.
Założenie dynastii Nazwa dynastii pochodzi od tureckiego plemienia Afszarów, którzy w XIII wieku wyemigrowali z Turkmenistanu do Azerbejdżanu. Na początku XVII wieku szach Iranu Abbas I Wielki sprowadził Afszarów z Azerbejdżanu do Chorasanu, by bronili północno-wschodnich granic państwa przed Uzbekami.
Pierwszy władca z dynastii, Nadir Szach, urodził się w Dastgerd w prowincji Chorasan we wschodnim Iranie. Gdy był jeszcze chłopcem, dołączył do jednej z band rozbójniczych i wkrótce stał się jej przywódcą. Później znalazł opiekę u członków tureckiego plemienia Afszarów, którego siedziby znajdowały się w północno-zachodnim Iranie. Korzystając z poparcia przywódców plemienia, stopniowo piął się w górę w społeczeństwie irańskim, stając się z biegiem czasu potężnym dowódcą wojskowym. Za rządów Safawidów prowadził u ich boku wojny z Afganistanem. Do roku 1730 wyparł wszystkie siły afgańskie, które jeszcze okupowały Iran.