Opinia ta została przyjęta przez większości badaczy dzieła z Tadeuszem Dobrowolskim i Jerzym Gadomskim na czele, którzy obok Walickiego kilkakrotnie podjęli badania dzieła, na podstawie których wnioskuje się także wpływ ówczesnego malarstwa krakowskiego na styl obrazu sandomierskiego. Jerzy Gadomski przypuszcza, iż obraz pierwotnie znajdował się w jednym z klasztorów Klarysek (Zawichost, Stary Sącz). Urszula Stępień łączy dzieło z klasztorem Benedyktynek w Sandomierzu, natomiast Karol Estreicher w oparciu o relację Jana Długosza twierdził, iż obraz jest fragmentem retabulum ołtarza z Dzierzgonia, który król Władysław II Jagiełło miał przekazać kolegiacie sandomierskiej po bitwie pod Grunwaldem. Spór dotyczył także identyfikacji postaci: kobietę po lewej pierwotnie identyfikowano ze św. Dorotą i św. Martą, kobieta pośrodku była identyfikowana jako Maria, następnie św. Agnieszka. Świętą w stroju zakonnym kojarzono z bł. Kunegundą Przemyślidką, św. Brygidą, św. Otylią oraz św. Klarą. Obecna identyfikacja – Marta, Agnieszka i Klara jest rezultatem badań Jerzego Gadomskiego przyjętych przez Tadeusza Dobrowolskiego.