Większość sztuczna – zwyczajowa, potocznie stosowana w dogmatyce prawa nazwa sposobu ustalania treści orzeczenia, gdy na skutek rozkładu głosów pomiędzy członkami składu orzekającego, (zazwyczaj składu sądu), żaden z możliwych wariantów rozstrzygnięcia nie uzyska wymaganej większości głosów.
Ustalanie większości sztucznej w postępowaniu karnym Sposób ustalania większości sztucznej w postępowaniu karnym określa przepis art. 111 § 2 Kodeksu postępowania karnego:
Zgodnie z tym przepisem, treść orzeczenia ustala się przez ustalenie zdania najmniej korzystnego dla oskarżonego, a następnie "dokooptowywanie" do niego zdań najbardziej niekorzystnych spośród jeszcze nie "dodanych". Zdanie przyłączone jako ostatnie jest treścią orzeczenia.
Przykład: Przedmiot głosowania: Ustalenie kary dla oskarżonego w sprawie o zabójstwo. Liczba członków składu orzekającego: dwóch sędziów, trzech ławników. Rozkład zdań: 1. sędzia: 25 lat pozbawienia wolności 2. sędzia: 10 lat pozbawienia wolności 1. ławnik: 9 lat pozbawienia wolności 2. ławnik: dożywotnie pozbawienie wolności 3. ławnik: 15 lat pozbawienia wolności Najbardziej niekorzystnym dla oskarżonego zdaniem jest zdanie drugiego ławnika. Kolejne najbardziej niekorzystne zdanie to zdanie pierwszego sędziego.