thumb|240px|Martwa natura z wędzidłem, 1614, Rijksmuseum Johannes Symonsz. van der Beeck zw. Johannes Torrentius (ur. 1589 w Amsterdamie, poch. 17 marca 1644 tamże) – holenderski malarz barokowy.
Życiorys Był synem kuśnierza. W latach 1609–1610 przebywał w ’s-Hertogenbosch. Przed 1612 mógł wyjechać na krótko do Hiszpanii. Następnie wrócił do Amsterdamu, gdzie w 1612 ożenił się z Neeltgen van Camp; małżeństwo było nieudane i zakończyło się po czterech latach rozwodem. W 1621 był krótko aresztowany za niepłacenie podatków. W 1625 wyjechał do Haarlemu, gdzie wstąpił do gildii św. Łukasza. W 1627 został skazany na 20 lat więzienia za bluźnierstwo, wyuzdanie i przynależność do różokrzyżowców, zaś jego obrazy publicznie spalono.
Z inicjatywy ambasadora brytyjskiego w Hadze, sir Dudleya Carletona, w sprawie Torrentiusa interweniował król Karol I i doprowadził do uwolnienia artysty w 1629. Torrentius działał następnie od 1629 do 1632 jako nadworny malarz w Londynie, który jednak musiał opuścić z powodu niemoralnego trybu życia. Wrócił do Amsterdamu, gdzie ponownie został aresztowany i poddany torturom, w wyniku których zmarł w 1644.