Bardzo niewielu Luzytanów uniknęło rzezi; był wśród nich niejaki Wiriatus, który pewnego dnia miał pomścić swój ludAppian twierdził, że Galba, człowiek bardzo bogaty, był nadzwyczaj skąpy i nie cofał się przed kłamstwem, byle tylko wzbogacić się kosztem biednego plemienia, którego niedobitych członków sprzedał w niewolę.
Oskarżenia i konsulat W roku następnym, gdy powrócił do Rzymu, trybun Lucjusz Skryboniusz Libon, oskarżył go o gwałt dokonany na Luzytanach; a Kato Starszy, wówczas 85-latek, zaatakował go bezlitośnie na forum zgromadzenia ludowego. Galba, mimo że był powszechnie uznanym oratorem, nie miał nic do powiedzenia na swoją obronę; W zamian przyprowadził przed zgromadzenie swoje dzieci i – błagając o litość – zyskał uniewinnienie.
Pomimo tego co się stało został wybrany konsulem na rok 144 p.n.e. wraz z Lucjuszem Aureliuszem Kottą. Obaj konsulowie sprzeczali się w Senacie, który ma objąć dowództwo przeciwko Wiriatusowi w Hiszpanii. Poważne różnice zdań w Senacie doprowadziły do ostatecznej decyzji, że do Hiszpanie nie pojedzie żaden z nich, a Kwintus Fabiusz Maksimus Emilianus, konsul w roku poprzednim.
Zobacz też Dictionary of Greek and Roman biography and mythology Smitha (ang.)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Konsulowie Republiki Rzymskiej Kategoria:Wodzowie rzymscy Kategoria:Rzymscy namiestnicy Hiszpanii Kategoria:Luzytania (prowincja rzymska)