Kaplica św. Materna we Wrocławiu – nieistniejąca średniowieczna kaplica cmentarna znajdująca się na dawnym przykościelnym cmentarzu kościoła św. Elżbiety od jego południowej strony. Według Piotra Oszczanowskiego przez wiele lat uważana za najstarszą budowlę sakralną we Wrocławiu.
Historia thumb|left|240px|Kaplica św. Materna przy kościele św. Elżbiety we Wrocławiu, rys. piórkiem (1824). Autor grafiki Heinrich Mützel i Carl Bach Pierwsze wzmianki na temat kaplicy pochodzą z dokumentu biskupa Przecława z 1358 roku, gdzie wymieniana jest jako St. Materni et Servatii przy okazji datku w wysokości ośmiu marek czynszu złożonego na jej rzecz przez Jana Barana. Kolejne wzmianki pochodzą z roku 1390, kiedy Jan Schwansdorf został tam altarzystą oraz z 1446 roku – wówczas Katarzyna Schwednicz zarządziła przeniesienie swojej płyty nagrobnej w pobliże kaplicy; w roku 1451 odnotowana została bliżej nieokreślona fundacja Jana von Wollau.
Kaplica była uwieczniana na wielu grafikach i planach dawnego Wrocławia, m.in. na planach autorstwa Bartholomaeusów Weyhnerów, st. i mł. (1562), Gregora Bibera z (ok.