Opis architektoniczny Kaplica została wzniesiona na ośmiobocznym planie. Była dwukondygnacyjną ceglaną kaplicą grobową z dolnym ossuarium zagłębionym w podłożu o ceglanej posadzce, niemającą swoich odpowiedników nie tylko we Wrocławiu, ale i na całym Śląsku. Kaplicę wieńczył wysoki, lekko załamany dach namiotowy, pokryty dachówką typu mnich-mniszka. W ścianach bocznych, częściowo tynkowanych, znajdowały się niewielkie otwory okienne, ostrołukowe, ulokowane w wyższej części budowli. Otwór drzwiowy również zamknięty był ostrołukowo. Cokół i narożniki budowli były wyróżnione kamiennymi ciosami.
W sklepionym pomieszczeniu kaplicznym, według opisu z 1512 roku autorstwa Bartłomieja Steina, znajdował się ołtarz, obsługiwany przez jednego altarzystę. Według Jakuba Kostowskiego, dolna kondygnacja kaplicy, gdzie znajdowało się ossarium, pozostawała niedostępna, a kości wydobywane przy kolejnych pochówkach na przykościelnym cmentarzu wrzucano do środka przez nisko umieszczony boczny otwór okienny. Zewnętrznymi elementami ozdobnymi były nowożytne blaszane rzygacze i kuta krata w otworze wejściowym.