Nakładają się na nie najnowsze wydarzenia z historii imperium, jak krótkotrwały pryncypat Juliana Apostaty, czy zdobycie Rzymu przez Alaryka w roku 410, co jest ostatecznym dowodem na to, że Kommodian żył i działał w V wiekuPiotr Gruszka: Kommodian i jego poglądy społeczne, Zeszyty Naukowe Wydz. Hum. Uniwersytetu Gdańskiego Nr 13 (Historia), Gdańsk 1983.
Recepcja Pod koniec V wieku historyk Kościoła Gennadiusz zamieścił w swym dziele De viris illustribus krótką notę biograficzną zawierającą niezbyt pochlebną charakterystykę twórczości Kommodiana. Podaje, że Kommodian studiując literaturę świecką natknął się przypadkiem na dzieła pisarzy chrześcijańskiej, zaś lektura Pisma świętego spowodowała jego nawrócenie. Przyjąwszy wiarę chrześcijańską zaczął pisać utwory wymierzone przeciwko pogaństwu, aby choć po części – jak sam przyznaje – odwdzięczyć się Bogu za to, że go ocalił od błędu i zguby. Ale – jak pisze Gennadiusz – zamiast przysporzyć Kościołowi korzyści, raczej zaszkodził pod względem doktrynalnym. Z tego być może powodu papież Gelazjusz Afrykańczyk zaliczył prace Kommodiana do apokryfów.
Przypisy
Bibliografia Kommodian: Poezje, Pisma starochrześcijańskich pisarzy, tom LIII, Akademia Teologii Katolickiej, Warszawa 1990, ISSN 0209-0929
Kategoria:Pisarze łacińscy starożytnego Rzymu Kategoria:Pisarze wczesnochrześcijańscy Kategoria:Rzymscy poeci V wieku Kategoria:Poeci języka łacińskiego