Getto w Tomaszowie Mazowieckim, getto tomaszowskie – getto dla ludności żydowskiej utworzone przez okupacyjne władze niemieckie w czasie II wojny światowej w Tomaszowie Mazowieckim.
Getto zostało utworzone 3 maja 1940 i zlikwidowane w dniach 30 października – 1 listopada 1942 roku.
Organizacja getta Za pierwszą podstawę organizacji getta w Tomaszowie Mazowieckim uznaje się zarządzenie Kreishauptmanna Lucasa z 3 maja 1940 r., nakazujące utworzenie osobnej dzielnicy żydowskiej w Tomaszowie Maz. i nakładające na ludność żydowską różne ograniczenia i zakazy. Formalnie jednolite getto tomaszowskie powstało 15 grudnia 1941 roku.
Obszar getta Początkowo, na podstawie zarządzenia z maja 1940 r., getto obejmowało trzy otwarte skupiska ludności żydowskiej: Pierwsze, największe skupisko, znajdowało się po prawej stronie rzeki Wolbórki i obejmowało ulice po południowej stronie al. Marszałka Piłsudskiego i pl. Kościuszki. Drugie, średniej wielkości, utworzono w rejonie ulicy Pierackiego, Długiej, św. Władysława, Gustownej i Warszawskiej. Trzecie, najmniejsze, położone było przy ulicy Szerokiej i Niebrowskiej.