Karol Pomianowski (ur. 29 września 1874 we Lwowie, zm. 2 lipca 1948 w Rabce) – polski profesor hydrotechniki, inicjator budowy zapory na Dunajcu w Rożnowie, pierwszy dziekan Wydziału Inżynierii Lądowej na polskiej Politechnice Gdańskiej.
Lata nauki Po ukończeniu II Gimnazjum Klasycznego we Lwowie, w 1894 rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii w Szkole Politechnicznej we Lwowie, gdzie 7 marca 1900 uzyskał dyplom inżyniera drogowego. W 1912 uzyskał stopień doktora nauk technicznych, a w 1917 profesora nadzwyczajnego.
Działalność naukowa Od 1901 był asystentem, a od 1914 profesorem Szkoły Politechnicznej we Lwowie (późniejszej Politechniki Lwowskiej), od 1918 Politechniki Warszawskiej, od 1945 Politechniki Gdańskiej, gdzie zorganizował od podstaw i był pierwszym dziekanem w latach 1945–1947 Wydziału Inżynierii Lądowej. Od 1901 należał do Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie, był członkiem Akademii Nauk Technicznych (od 1923) i Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (od 1936). Autor pracy z zakresu kanalizacji rzek, m.in. Dunajca, Wisły, Sanu, hydroenergetyki i hydrologii, m.in. autor książek pt. Zbiorniki i zapory (cz.