Widać w nich fascynację kobiecym ciałem i seksualnością
Podczas pracy dla Elsy Schiaparelli zaprojektowała flakon perfum Shocking, który stał się standardowym produktem firmy Schiaparelli. Projektowała też kostiumy i dekoracje dla teatru, baletu i opery. Zaprojektowała kostiumy do filmów Renato Castellani – Romeo i Julia (1954) i Johna Hustona Walk with Love and Death (1968).
W 1970 roku napisała trzy powieści: Rogomelec, Moumour, Contes pour enfants Vélu i Oneiropompe.
Zilustrowała też wiele utworów wielkich pisarzy i poetów, w tym Edgara Allana Poego, Charles’a Baudelaire’a i Szekspira.
Jej życie stało się tematem filmu dokumentalnego Chrisa Vermorckena Leonore Fini z 1991 roku.
Życie prywatne Była raz zamężna, na krótko, z Fedrico Venezianim. Od 1941 roku była związana z włoskim arystokratą, byłym konsulem w Monako Stanislao Leprim, który pod jej wpływem zajął się malarstwem surrealistycznym. W 1952 Fini poznała w Rzymie Konstantego Kota Jeleńskiego, polskiego pisarza i publicystę. Od tego roku aż do śmierci Lepriego w 1980 i Kota Jeleńskiego w 1987, mieszkali razem we troje w domu w Paryżu, prowadząc intensywne życie towarzyskie i obracając się wśród bohemy artystycznej.