Wydarzenia w Italii, zwłaszcza Sacco di Roma, odbiły się szerokim echem w całej Europie, wzbudzając niechęć do Karola V, oskarżanego o barbarzyństwo i brak poszanowania dla świętości. Sytuację postanowił wyzyskać Franciszek I, który sprzymierzył się z Henrykiem VIII, 30 kwietnia 1527 podpisując traktat w Westminster, w którym monarchowie obiecywali połączyć swoje siły w walce z Habsburgami. Posiadając zabezpieczenie ze strony Anglii, wojska francuskie dowodzone przez Odeta de Foix, wicehrabiego Lautrec i Pedro Navarro, hrabiego Oliveto, przez Genuę udały się do Włoch. Genueński admirał Andrea Doria przyłączył się do Francuzów, a jego flota zmusiła statki hiszpańskie do odwrotu spod Neapolu. Wojska francuskie, przezornie omijając opanowany przez landsknechtów Rzym, dotarły pod Neapol latem 1528 roku i rozpoczęły oblężenie miasta.