Etymologia Peromyscus: pēra „torba”; μυσκος muskos „myszka”, od zdrobnienia μυς mus, μυος muos „mysz”. maniculatus: nowołac. maniculatus „mieć małe ręce, o małych rękach”, od łac. manicula „rączka”, od manus „ręka”; przyrostek zdrabniający -ulus.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 75–99 mm, długość ogona 46–123 mm, długość ucha 10–12 mm, długość tylnej stopy 17–25 mm; masa ciała 17–28 g. Osobniki żyjące w lasach są większe od występujących na prerii. Miękkie, krótkie futro jest szarobrązowe na grzbiecie i białe na brzuchu. Ciało smukłe, owalne. Duże oczy i uszy. Długie wibrysy. Przednie nogi krótsze od tylnych. Ogon jest dwukolorowy, ciemniejszy u góry i jasny na dole. Kolory są wyraźnie rozgraniczone, co odróżnia zwierzę od innych przedstawicieli rodzaju Peromyscus.
Ekologia Występuje w bardzo różnorodnym środowisku – od stoków górskich, przez łąki i pola uprawne, po pustynie. Najliczniej żyje na preriach, w lasach i na terenach porośniętych krzewami.