Minimalna szerokość doliny w Jarużynie jest najmniejszą na całym odcinku Doliny Dolnej Wisły, jak i odcinku niżowym Wisły (od Puław do Bałtyku).

Dolina obramowana jest przez strome zbocza, pocięte gęsto siecią dolinek denudacyjnych: Zbocze Mariańskie (mikroregion Pojezierza Chełmińskiego), wschodnie, wznoszące się 55–58 m nad poziom rzeki, Zbocze Fordońskie (mikroregion Wysoczyzny Świeckiej), zachodnie, wznoszące się 67–68 m nad poziom Wisły.

Prawa krawędź jest niemal w całości zalesiona. Grąd zboczowy chroniony jest częściowo w rezerwacie przyrody Las Mariański. Lewa krawędź doliny, w większej części odkryta, stanowi natomiast doskonały punkt obserwacyjny. Krawędzią zbocza, począwszy od węzłowego wzgórza Szybowników (Czarna Góra) wiedzie szlak krajobrazowy, chętnie odwiedzany przez mieszkańców bydgoskiej dzielnicy Fordon. Drogę przecinają tzw. Dolinki Fordońskie, odwadniane przez niewielkie cieki wodne. Najwęższy fragment doliny dolnej Wisły można obserwować ze wzgórza jarużyńskiego nieopodal uroczyska „Prodnia”, zaś w pobliżu Strzelec Dolnych na cyplu morenowym zachowane jest wczesnośredniowieczne grodzisko słowiańskie.