Świątynia Hongluo (chin. upr.: 红螺寺; chin. trad.: 紅螺寺; pinyin: Hóngluó Sì; dosł. Świątynia Czerwonych Muszli) – świątynia buddyjska położona u podnóża góry Hongluo, w dzielnicy Huairou, w północnym Pekinie. Zajmuje obszar o powierzchni ok. 6,7 ha.
Historia Nazywana pierwotnie Świątynią Daming, została wzniesiona w 378 roku za panowania dynastii Jin, a za rządów dynastii Tang została odnowiona i rozbudowana. Była jedną z najważniejszych świątyń buddyjskich w północnych Chinach, w przeciągu ostatnich dziesięciu wieków; służyła nie tylko jako miejsce kultu religijnego, ale także jako ośrodek klasztorny, w którym kształcili się mnisi z całych północnych Chin oraz Japonii. Świątynia, z racji swojego położenia, była często odwiedzana przez cesarzy.
Nazwa Z nazwą świątyni wiąże się legenda, która głosi, iż dwie księżniczki Nefrytowego Cesarza były tak zachwycone pięknem świątyni i jej okolic, że za dnia ukrywały się pod ludzką postacią i czytały buddyjskie pisma razem z mnichami, natomiast w nocy przeistaczały się w dwie duże, spiralne muszle i przebywały w świątynnej sadzawce. W międzyczasie używały swojej mocy do ochrony świątyni i tubylców, jednak Nefrytowy Cesarz odkrył, co robią i rozkazał im wracać.