Majorat mysłowicki w 1678 roku został przekształcony w ordynację rodową Mieroszewskich przez Krzysztofa II Mieroszewskiego (lub Jana Krzysztofa). W skład Ordynacji Dóbr Mysłowickich wchodziły Mysłowice, Brzęczkowice, Szopienice, Janów, Roździeń, Bogucice i Brzezinka. Syn kapitana wojsk koronnych Stanisława Mieroszewskiego (1727-1803), szambelan polskiego króla Józef Mieroszewski z Zagórza otrzymał tytuł hrabiego pruskiego (wygasł wraz z jego śmiercią w 1833 r.). W 1839 roku ordynacja została zamieniona na ordynację pieniężną: rząd pruski odkupił ją za 6 tys. talarów rocznej renty, jednak kolejni Mieroszewscy nosili tytuł Ordynata Mysłowickiego do końca trwania liniiNałęcz-Gostomski Władysław: Dzieje i rozwój Wielkich Katowic jako ośrodka górnośląskiego przemysłu i stolicy autonomicznego Województwa Śląskiego, wyd. Magistrat Wielkich Katowic, Katowice 1926, s. 73. W 1869 r. X ordynat Sobiesław Mieroszewski i Stanisław Mieroszewski otrzymali od austriackiego cesarza Franciszka Józefa I Habsburga tytuły hrabiowskie. W XIX wieku Mieroszewscy (używający czasem także nazwiska Mieroszowscy) byli m.in. właścicielami także Pałacu Spiskiego w Krakowie, Domu Ordynackiego na ul. Krupniczej 11, zamku w Pieskowej Skale, Chrzanowa i Rabki. Linia hrabiowska wygasła w 1915 r.