W 1975 rozpoczął współpracę z Alpha France. W latach 1977–1980 wyreżyserował ok. 20 filmów pornograficznych, niektóre pod pseudonimem Jim Clark, m.in.: Pussy Talk (Le sexe qui parle, 1975), Pierwszy krzyk (Erster Schrei, 1976), Gry językowe (Jeux de langue, 1977), Mam zabrać (Je suis à prendre, 1977), Pragnienia w tropikach (Desirs sous les tropiques, 1979) czy Śpiące dziewczyny w domu publicznym (Dodo petites filles au bordel, 1980).
Po długiej nieobecności powrócił do filmu porno realizując produkcję fantasy Skórzane sny (Leather Dreams, 1992) z udziałem Christopha Clarka. Film odniósł sukces na festiwalu filmów erotycznych w Cannes, gdzie zdobył branżową nagrodę Hot d’or na festiwalu w Cannes w kategoriach: najlepszy film francuski, najlepszy scenariusz oryginalny, najlepsza kampania promocyjna i najlepsza aktorka zagraniczna (Zara Whites)Hot Vidéo, „Special Cannes +”, Nr 33/ czerwiec 1992, a także był nominowany w kategoriach: najlepszy reżyser francuski (Francis Leroi), najlepszy aktor francuski (Franck Chapuis) i najlepsza okładka.