Sprawy wewnętrzne Ministerstwem spraw wewnętrznych kierował О. Salikowśkyj, Оłeksandr Łotoćkyj, a po II wojnie światowej М. Wetuchiw (1945–1948). Bazą emigracyjnego rządu była Ukraińska Partia Radykalno-Demokratyczna (URDP, dawna Ukraińska Partia Socjalistów-Federalistów), z której pochodziła większość członków rządu. USDRP do rządu nie wchodziła, ale lojalnie go wspierała. Natomiast UPSR pod przewodnictwem М. Szapowała była przeciwna emigracyjnemu rządowi URL. To samo robili i hetmańcy (USChD), jak i nacjonaliści (OUN). Postawa politycznych ugrupowań galicyjskich, przede wszystkim UNDO, doświadczyła ewolucji od negacji (wskutek podpisania umowy warszawskiej) do swoistego tolerowania і nawet współpracy w konkretnych akcjach polityczno-społecznych.
Sprawy zagraniczne Działalność zagraniczną nadzorowali Andrij Nikowski, potem Ołeksandr Szulhyn (do 1946). Początkowo istniały misje dyplomatyczne w krajach sąsiadujących z Ukrainą: Kost Macijewycz w Rumunii, Andrij Ływycki w Polsce, M. Słowinśkyj w Czechosłowacji, Roman Smal-Stocki w Niemczech, Mykoła Wasylko w Szwajcarii, W. Murśkyj w Turcji, Оłeksandr Szulhyn we Francji i inni.