Jednak niedługo potem, przede wszystkim dzięki wysiłkom Ban Yonga, syna Ban Chao, władza Chin w Regionach Zachodnich została ustanowiona na nowo w latach 126–127Yü Ying-Shih (1986), s. 414–415; Yü Ying-Shih (1990), s. 146–147, 149; .
W połowie II wieku Regiony Zachodnie, w tym Shanshan, zdominowało Królestwo Kuszanów. Z okresu panowania Kuszanów pochodzą znalezione m.in. w Loulan dokumenty w postaci drewnianych tabliczek zapisanych pismem kharoszthi. Wymieniają one pięciu królów Shanshan: Pepiję, Tadżaka, Amgoka, Mahiriego i Wasmana, których panowanie rozpoczęło się najwcześniej w roku 235/236, a zakończyło się najpóźniej w roku 321. W dokumentach używa się jednego z prakrytów, języka ghandari, i w rzeczy samej stanowią one jedno z głównych źródeł do badań nad tym językiem. Niektóre terminy pochodzą jednak z języka miejscowego, podobnego do tocharskiego, co sugeruje że mieszkańcy Shanshan mówili jakimś trzecim (obok dotychczas wyróżnionych A i B) dialektem tego języka. Jak już wspomniano powyżej, w dokumentach w kharoszthi Loulan jest nazywane Krora’imna lub Krorajina. Występuje w nich ono ponownie jako stolica państwa. Nie znaleziono w nich jednak nazwy na określenie mieszkańców krajuMillward, s.