Ewakuacja Tallinna okazała się jedną z największych katastrof morskich na Morzu Bałtyckim podczas wojny. Dlatego też wielu z ocalałych dowódców jednostek, które brały udział w ewakuacji, zostało postawionych przed sądem polowym i rozstrzelanych. Był wśród nich kapitan ocalałego transportowca „Kazachstan”, W.S. Kalitajew, który został wyrzucony za burtę podmuchem eksplozji niemieckiej bomby. Uratowany przez radziecki okręt podwodny, dotarł do Kronsztadu jeszcze przed powrotem swojego statku, w konsekwencji czego rozstrzelano go za „tchórzostwo i dezercję”. W latach 60. XX wieku leningradzki sąd wojskowy zrehabilitował rozstrzelanych. Kalitajewa pośmiertnie odznaczono Orderem Czerwonego Sztandaru.
Pomimo ciężkich strat poniesionych przez Flotę Bałtycką w okrętach i ludziach okręty Floty Bałtyckiej, którym udało się dotrzeć do Leningradu, mogły wspomóc wojska radzieckie w obronie Leningradu swoim ogniem artyleryjskim w walce z niemieckimi siłami. Przebieg ewakuacji Tallinna przedstawia się jako doskonały przykład efektywnego wykorzystania min morskich w walce.
Zobacz też Walki na Bałtyku podczas II wojny światowej