Artur Berson (ur. 6 sierpnia 1859 w Nowym Sączu, zm. 3 grudnia 1942 w Berlinie) – niemiecki inżynier, meteorolog, fizyk żydowsko-polskiego pochodzenia, jeden z pionierów europejskiej aeronautyki, profesor.
Życiorys Pierwszą naukę podjął w rodzinnym Nowym Sączu w I Gimnazjum, po czym edukację kontynuował w Wiedniu. Następnie studia meteorologiczne i geograficzne rozpoczął w Berlinie pod okiem Ferdinanda von Richthofena i Wilhelma von Bezolda. W 1890 jako asystent podjął praktykę u Richarda Aßmanna w Instytucie Meteorologicznym w Berlinie. Związany naukowo z tym miastem, był tam w latach 1896-1899 redaktorem gazety „Zeitschrift für Luftfahrt und Physik der Atmosphäre” (Czasopismo Lotnictwa i Fizyki Atmosfery).
Jako naukowiec Berson interesował się głównie rotacjami gorącego powietrza w balonach. 4 grudnia 1894 wspiął się do rekordowej wysokości 9155 metrów na pokładzie balonu z użyciem wodoru – Feniks. 10 stycznia 1902 z baloniarzem Hermanem Eliasem (1876–1955), ustalił nowy niemiecki najdłuższy dystans lotu w przełożeniu na czas, przelatując na balonie 1470 kilometrów w 30 godzin w podróży z Berlina do Połtawy.