Einsatzkommando der Sicherheitspolizei bei der Kampfgruppe Reinefarth (znane także jako Sonderkommando „Spilker”) – specjalna jednostka niemieckiej policji bezpieczeństwa, która w okresie powstania warszawskiego działała przy oddziałach Grupy Bojowej „Reinefarth”. Komando, na którego czele stał SS-Hauptsturmführer Alfred Spilker, pełniło funkcję komórki wywiadu Kampfgruppe „Reinefarth”, jak również przejęło – począwszy od 8 sierpnia 1944 – większość zadań związanych z „selekcją” wypędzanej ludności Warszawy oraz likwidacją jeńców wojennych i „niepożądanych” osób cywilnych. W sierpniu i wrześniu 1944 Sonderkommando „Spilker” zamordowało co najmniej 5000 mieszkańców Warszawy.
Funkcje informacyjno-wywiadowcze Einsatzkommando der Sicherheitspolizei bei der Kampfgruppe Reinefarth rozpoczęło oficjalnie działalność w dniu 8 sierpnia 1944, choć zeznania świadków wskazują, że jego członkowie pojawili się na warszawskiej Woli już 5 sierpnia. Dowództwo jednostki ulokowało się w budynku plebanii przy kościele św. Stanisława Biskupa na Woli, w którym Niemcy urządzili w pierwszych dniach sierpnia 1944 obóz przejściowy dla polskiej ludności cywilnej. Niewielkie placówki Einsatzkommando umieszczano także przy innych prowizorycznych punktach etapowych, gdzie gromadzono wypędzanych mieszkańców Warszawy (m.in.