Po odejściu z rządu skupił się na pracy partyjnej, działając na rzecz radykalizacji ruchu chłopskiego.

W czasie II wojny światowej był konsekwentnym przeciwnikiem zbliżenia rumuńsko-niemieckiego, ale popierał odzyskanie Besarabii, okupowanej przez ZSRR. Wziął udział w działaniach zmierzających do usunięcia Iona Antonescu 23 sierpnia 1944. Po przejęciu władzy przez komunistów, w 1947 zdelegalizowano Narodową Partię Chłopską. Mihalache wraz z Iuliu Maniu podjęli nieudaną próbę ucieczki z kraju, z lotniska Tămădău, ale zostali ujęci i postawieni przed sądem. W listopadzie 1947 Mihalache został skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności w obozie pracy. W latach 1947–1951 był więziony w Galați, skąd trafił do Sighetu Marmației. W 1955 przeniesiony do więzienia w Râmnicu Sărat, gdzie zmarł.

Był odznaczony Orderem Michała Walecznego.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Odznaczeni Orderem Michała Walecznego Kategoria:Rumuńscy ministrowie rolnictwa Kategoria:Rumuńscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Rumuńscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Rumuńskie ofiary prześladowań komunistycznych 1944–1989 Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Królestwo Rumunii) Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1963