W sobotę 16 września 1905 roku biskup Józef Sebastian Pelczar dokonał uroczystej konsekracji nowo wybudowanego kościoła. W kilka lat później w roku 1913 dziedzic Krasiński ufundował do kościoła organy. Parafianom nie było jednak dane zbyt długo cieszyć się nowym domem modlitwy. Z początkiem I wojny światowej około 5 września 1914 roku podczas działań wojennych kościół został rozsadzony minami przez wojska austro–węgierskie. Prócz naczyń liturgicznych, szat, ambony, ławek oraz chrzcielnicy, kościół w swoich gruzach pogrzebał prawie cały kilkuwiekowy dorobek parafian oraz nowe organy. Nieco wcześniej przed wysadzeniem kościoła cała wieś Wyszatyce została przez te same wojska spalona.
Wyszatyczanie zostali wysiedleni do Czech. Po roku, gdy front przesunął się na wschód, do Wyszatyc powrócił ks. Witkowski oraz wywiezieni parafianie. W roku 1917 ks. Witkowski pomimo trwania jeszcze działań wojennych przystąpił do budowy na terenie ogrodu plebańskiego, tuż przy głównej drodze drewnianego kościółka wraz z przylegająca do niego plebanią.