Rozrastający się przestrzennie i ludnościowo Kraków zaczynał bowiem dusić się w obrębie dotychczasowych granic, które powiększono dopiero w latach 1909-1915.

Problemy rozrastającego się miasta thumb|Kraków i okolice w 1881 roku W tym samym roku kiedy ustalono podział na osiem nowych dzielnic katastralnych gminy Czarna Wieś, Kawiory i Grzegórzki, które znalazły się wówczas poza granicami miasta, wyraziły chęć przyłączenia się do Krakowa. Władze miejskie jednak na te prośby nie odpowiedziały. W 1873 roku Grzegórzki czując się zagrożone obowiązkiem zbudowania szkoły ponownie wniosły o przyłączenie do Krakowa. Rada Miejska z obawy przed wydatkami odmówiła. Dopiero w 1889 roku Magistrat krakowski dostał polecenie od Rady Miasta „...aby poczynił ogólne przedwstępne kroki co do uregulowania różnorodnych stosunków między Krakowem i sąsiednimi gminami i zastanowił się czy nie należało przyłączyć tych gmin do Krakowa”, a jednocześnie mieszkańcy Czarnej Wsi i Grzegórzek wnieśli o to prośbę do Rady MiastaK. Bąkowski, Sprawa rozszerzenia granic Krakowa, wyd. Głos Narodu, Kraków 1905, s. 8-9.. Gmina Grzegórzki aż trzykrotnie starała się o przyłączenie swojego obszaru do miasta. Interesujący jest fakt, że impulsem, który przyspieszył inkorporacje gmin sąsiednich do Krakowa była sprawa szkół.