Za koniecznością powiększenia obrębu Krakowa przemawiał także wzrost gmin sąsiednich pod względem przemysłowym. Gminy odbierały Krakowowi nie tylko ludność, ale także środki materialne, a w szczególności zakłady przemysłowe, gdyż dla rozwoju przedsiębiorstw posiadały one dogodniejsze warunki, jak brak akcyzy, mniejsze podatki, rozleglejsze terytorium, tańsze mieszkania, grunty i artykuły żywnościowe. Według obliczeń z 1902 roku Podgórze wraz z gminami okolicznymi liczyło 88 zakładów przemysłowych, podczas gdy w Krakowie ulokowanych było 86 zakładów. Biorąc pod uwagę stosunek liczby ludności tych dwóch obszarów okazywało się, że Kraków posiadał wtedy prawie dwa razy mniej fabryk i przedsiębiorstw przemysłowych niż sąsiednie gminyKraków. Rozszerzenie granic 1909-1916. wyd. Karol Rolle, Kraków 1932, s. 206..
Mimo że gminy okalające Kraków bardzo słabo wyposażone były we wszelkie urządzenia komunalne (brak oświetlenia, kanalizacji, wodociągów) to rozwijający się przemysł i niskie koszty utrzymania sprawiały, że ruch budowlany i przyrost ludności w dziesięcioleciu 1890-1900 był zdecydowanie szybszy na przedmieściach niż w granicach samego miastaStudia do sprawy przyłączenia gmin sąsiednich do miasta Krakowa, Kraków 1905, s.