Pietro Maria Borghese (ur. 1599 w Sienie, zm. 15 czerwca 1642 w Rzymie) – włoski kardynał. Był dalszym krewnym papieża Pawła V (1605–1621), jednak do Rzymu przybył dopiero po jego śmierci. 7 października 1624 papież Urban VIII mianował go kardynałem diakonem z tytułem San Giorgio in Velabro. Nominacja ta miała charakter tzw. gestu rendere il cappello. Zgodnie z obyczajem nowy papież na jednym ze swoich pierwszych konsystorzy w dowód wdzięczności powinien był obdarzyć purpurą kardynalską któregoś z krewnych papieża, od którego sam otrzymał nominację kardynalską. Ponieważ Urban VIII został mianowany kardynałem przez Pawła V z rodu Borghese, w ramach tego gestu zdecydował się mianować właśnie Pietra Marię.
Mianowany w wieku zaledwie 25 lat, nie za własne zasługi lecz za pochodzenie, Pietro Maria Borghese był przeciętnie uzdolniony i nie należał do wybitnych członków Świętego Kolegium. Wyznaczony został do pracy w Kongregacji Dobrego Rządu (Buongoverno), Kongregacji ds. Wód oraz Kongregacji ds. Obrzędów. Otrzymał też dochody z trzech bogatych opactw (m.in. Chiaravalle koło Piacenzy). Po śmierci swego krewnego Scipione Caffarelli-Borghese, siostrzeńca Pawła V, odziedziczył znaczną część jego ogromnego majątku, w tym bogatą kolekcję dzieł sztuki. Objął część stanowisk zajmowanych uprzednio przez Scipione, m.in.