Wykorzystanie wskaźnika BMI w badaniach populacji przed rokiem 1980, uznawanego przez WHO za początek światowej epidemii otyłości, jest problematyczne, ponieważ obecnie wskaźnik ten kojarzony jest powszechnie z otłuszczeniem ciała, jednak wcześniej wyższy wskaźnik BMI był charakterystyczny dla osób dobrze odżywionych, pracujących fizycznie, sportowców i wynikał z wyższej zawartości tkanki mięśniowej, która jest gęstsza i cięższa od tkanki tłuszczowej. + Klasyfikacja masy ciała osób w wieku rozrodczym na podstawie punktów BMIKategoriaBMI (kg/m²)Masa ciałaRyzyko chorób towarzyszących otyłościwygłodzenie< 16,0 niedowaga minimalne, ale zwiększony poziom wystąpienia innych problemów zdrowotnychwychudzenie16,0–16,99niedowaga17,0–18,49pożądana masa ciała18,5–24,99optimumminimalnenadwaga25,0–29,99nadwagaśrednie1otyłość I stopnia30,0–34,99 otyłośćwysokieotyłość II stopnia35,0–39,99bardzo wysokieotyłość III stopnia≥ 40,0ekstremalny poziom ryzyka 1 – w przypadku BMI > 27 kg/m², otyłości brzusznej ryzyko chorób towarzyszących oceniane jest jako wysokie.
Pożądany BMI zależy od wieku wynosi odpowiednio: