W 1857 wystąpił ze służby i w 1859 wrócił do Szanghaju razem z Henrym Burgevinem.

W czerwcu 1860, dzięki poparciu szanghajskiego bankiera Yang Fanga (którego córkę poślubił w 1862), zorganizował z Burgevinem Zagraniczny Korpus Wojskowy (Foreign Arms Corps) dla obrony miasta przed nadciągającymi tajpingami. Ward został następnie pułkownikiem Armii Zielonej Flagi, a jego oddział został przemianowany na Armię Zawsze Zwycięską. Armia (w sile maks. ok. 5 tys. żołnierzy) składała się z Chińczyków, wyszkolonych i uzbrojonych według nowoczesnych wzorów europejskich, ze stosunkowo silną artylerią; część kadry dowódczej była cudzoziemska. Dzięki swemu doświadczeniu w żegludze, także przybrzeżnej, Ward potrafił doskonale wykorzystać drogi wodne delty Jangcy i - dzięki najęciu parowców - znakomicie poprawił mobilność swych wojsk. Armia służyła jako doborowy oddział, wspierając regularne oddziały armii qingowskiej w walkach wokół Szanghaju. Bardzo dobrze współpracował m.in. z Li Hongzhangiem.

W 1862 otrzymał awans na generała brygady;