Koordynował proces wznoszenia w eparchii nowych cerkwi oraz renowacji tych, które zostały zniszczone w okresie radzieckim.
Według materiałów Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego w 1995 wystosował, razem z metropolitą łuckim i wołyńskim (jurysdykcja Patriarchatu Kijowskiego) Jakubem list do wiernych i hierarchii obydwu Kościołów, apelując o pokój i współdziałanie na rzecz zwołania wszechukraińskiego soboru, który rozwiązałby ostatecznie kwestię Kościoła prawosławnego na Ukrainie. W kolejnych latach wypowiadał się publicznie jako przeciwnik autokefalii Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego. W 2009 stwierdził, iż odpowiednim momentem na jej nadanie były uroczystości tysiąclecia chrztu Rusi, co najwyżej początek XXI w. Jego zdaniem w 2009 było już na to za późno – gdyby autokefalia została nadana zgodnie z kanoniczną procedurą, połowa parafii na Ukrainie (w tym na Wołyniu, w zarządzanej przez niego eparchii) poprosiłaby o przejście w jurysdykcję Patriarchatu MoskiewskiegoПатриарх Волынский: Независимость украинской церкви принесет нам лишь новые разногласия.