W niepodległej Estonii pracował jako nauczyciel i wykładowca akademicki, zajmujący się literaturą estońską. Opublikował wówczas liczne artykuły naukowe, poświęcone kwestiom szczegółowym literatury narodowej. W 1924 r. założył Estońskie Akademickie Towarzystwo literackie.
Na wniosek Polskiej Akademii Literatury 5 listopada 1938 został mu nadany Złoty Wawrzyn Akademicki „za szerzenie zamiłowania do literatury polskiej za granicą”..
W 1944 r. wyjechał z Estonii, osiedlając się w Sztokholmie. Tam aż do śmierci kontynuował działalność poetycką i historycznoliteracką.
Twórczość Na temat wczesnych tomów poetyckich Suitsa, Elu tuli (1905) i Tuulemaa (1913) Jacek Kolbuszewski pisze:
Wybrane dzieła Suitsa: Elu tuli (wiersze, 1905) Sihid ja vaated (eseje, 1906) Tuulemaa (wiersze, 1913) Ohvrisuits (wiersze, 1920) Kõik on kokku unenägu (wiersze, 1922) Lapse sünd (ballada, 1922) Noor-Eesti nõlvakult (eseje, 1931) Tuli ja tuul (wiersze, 1950)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Estońscy pisarze Kategoria:Estońscy poeci Kategoria:Odznaczeni Złotym Wawrzynem Akademickim Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1956