mały|Pomnik raka Istniejąca poza obrębem Starego Miasta zabudowa, rozciągająca się po zachodniej, północno-wschodniej i południowo-wschodniej stronie miasta, pochodzi głównie z przełomu XIX i XX w. oraz z okresu międzywojennego. Występują tu przede wszystkim domy parterowe i piętrowe, murowane z cegły, otynkowane, przykryte dachami dwuspadowymi, usytuowane w zwartej zabudowie pierzejowej, jak również wolno stojące. Fasady kilkunastu domów posiadają historyzujący wystrój architektoniczny w formie gzymsów i opasek okiennych.
Teren Starego Miasta w Ińsku z XIII wieku jest objęty ochroną prawną (wpis do rejestru zabytkówWojewódzki konkserwator zabytków, nr rej. 79 z 27.02.1956.). Zabytkami rejestrowanymi w mieście są relikty murów obronnych z 2. połowy XIV wieku przy ul. OgrodowejWojewódzki konkserwator zabytków, nr rej. A-243 z 22.12.2005., oraz dworzec kolei wąskotorowej z przełomu XIX/XX w., będący częścią Stargardzkiej Kolei Wąskotorowej.
Demografia
Struktura demograficzna mieszkańców miasta Ińska według danych z 31 grudnia 2007:
thumb|center|Piramida wieku mieszkańców Ińska w 2014 roku
Gospodarka