Ambroży Popowicz, właściwie Andreas Pappa Georgopoli (ur. 1791, zm. 30 października 1863) – grecki duchowny prawosławny, biskup Bośni i Sarajewa w latach 1835–1846, metropolita Białej Krynicy Staroprawosławnego Kościoła Chrystusowego w latach 1846–1848.
Życiorys Biskup Ambroży urodził się w rodzinie Greków zamieszkujących Imperium Osmańskie. Jego ojciec, Jerzy Pappa Georgopoli oraz kilkunastu przodków było prawosławnymi kapłanami Patriarchatu Konstantynopola. Podobnie jak ojciec i dziadkowie wybrał karierę duchowną. Ukończył studia teologiczne. W 1811 r. ożenił się i przyjął święcenia kapłańskie z rąk metropolity Enos, Mateusza. W 1814 r. owdowiał. Po stracie żony przyjął stan mniszy. W 1817 r. został wybrany ihumenem klasztoru Świętej Trójcy na wyspie Chalki.
9 września 1835 r. otrzymał chirotonię biskupią z rąk pięciu hierarchów prawosławnych. Jego głównym konsekratorem był patriarcha ekumeniczny Konstantynopola, Grzegorz VI. W latach 1835–1840 był metropolitą Bośni i Sarajewa. Został wygnany z eparchii z powodów politycznych przez władze tureckie, gdyż poparł powstanie Serbów. W 1841 r. przyjechał do Stambułu. Zamieszkał w domu swojego syna Jerzego i pozostawał tam jako emerytowany biskup na łasce patriarchy Konstantynopola.