Zmiana granic odcięła port od znacznej części tradycyjnego zaplecza monarchii habsburskiej. W okresie międzywojennym Triest zachował znaczenie portowe i przemysłowe, lecz nie odzyskał wcześniejszej pozycji gospodarczej. 13 lipca 1920 roku włoscy nacjonaliści i faszyści podpalili Narodni dom w Trieście, będący siedzibą słoweńskich organizacji kulturalnych, gospodarczych i politycznych. Po objęciu władzy przez faszystów prowadzono politykę italianizacji ludności słoweńskiej i chorwackiej, likwidowano słoweńskojęzyczne szkoły i prasę, ograniczano działalność stowarzyszeń oraz zmieniano słowiańskie nazwiska i nazwy miejscowości.
II wojna światowa Po kapitulacji Włoch we wrześniu 1943 roku Triest został zajęty przez Niemców i włączony do strefy operacyjnej Adriatisches Küstenland. Na terenie dawnej łuszczarni ryżu Risiera di San Sabba utworzono niemiecki obóz policyjny, więzienie i miejsce egzekucji. Przetrzymywano tam członków ruchu oporu, zakładników i Żydów przeznaczonych do deportacji, a część więźniów mordowano na miejscu.