Okazuje się, że pan Sowa źle przeczytał list, w którym w Krzyś napisał „będę zaraz”, jako że był w szkole z racji rozpoczęcia roku szkolnego. Balonik zostaje uznany za bohatera, który uratował ich z pułapki i pomógł odnaleźć Krzysia i otrzymuje garnek miodu, ku rozczarowaniu Kubusia.
W miarę poszukiwań Kubuś jest coraz bardziej głodny i dociera do domu pana Sowy. Uświadamia, że pan Sowa używał ogona Kłapouchego jako sznurka od dzwonka, nieświadom, do kogo on należy. Pozwala Kubusiowi wziąć ogon, ale oferuje mu również garnek miodu. Ten, ignorując swój głód, odrzuca ofertę i szybko oddaje ogon Kłapouchemu. W nagrodę wszyscy w Stuwiekowym Lesie ogłaszają Kubusia zwycięzcą konkursu na ogon i wręczają mu gigantyczny garnek miodu, ku jego wielkiej radości. Pod koniec dnia Krzyś chwali Kubusia za akt bezinteresowności, który oznajmia że nie będzie przynajmniej przez dłuższą chwilę. Nocą Bendezar, który w rzeczywistości jest miły i łagodny, odkrywa szlak przedmiotów zastawionych przez Kubusia i jego przyjaciół. Zbiera je, by oddać je prawowitemu właścicielowi, lecz wpada do dołu.