Wkrótce po powrocie zajął się działalnością polityczną. W 1895 roku został wybrany członkiem węgierskiego parlamentu, a w 1897 roku stał się liderem Partii Niepodległości. W 1905 roku jego ugrupowanie wygrało wybory, co stało się przyczyną kryzysu węgierskiego, albowiem po raz pierwszy od powstania Węgier (1867) ugodowa wobec Habsburgów Partia Liberalna utraciła władzę. Partia Kossutha domagała się rozszerzenia niezależności Węgier, m.in. wprowadzenia języka węgierskiego do wspólnej armii.
Pod wpływem napięcia i nastrojów opinii publicznej Kossuth zgodził się ustąpić i zaakceptował pozaparlamentarny rząd Sándora WekerleGéza Andreas von Geyr: Sándor Wekerle. 1848–1921. Die politische Biographie eines ungarischen Staatsmannes der Donaumonarchie. (= Südosteuropäische Arbeiten 91) München 1993, , S. 212ff., w którym sam objął 8 kwietnia 1906 roku funkcję ministra handlu i sprawował ją do 17 stycznia 1910 roku. W okresie sprawowania funkcji wsławił się głównie zamieszaniem w skandale korupcyjne.
Zmarł 25 maja 1914 roku w Budapeszcie.
Przypisy
Bibliografia Katalog der Deutschen Nationalbibliothek
Kategoria:Węgierscy inżynierowie Kategoria:Węgierscy parlamentarzyści Kategoria:Węgierscy ministrowie Kategoria:Urodzeni w 1841 Kategoria:Zmarli w 1914 Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie