Gdy jądro berylu zderzy się z jądrem helu zachodzi kolejna reakcja, rezonansowa: 8*Be + 4He + 0,287 MeV → 12*C w wyniku czego powstaje jądro węgla wzbudzone do drugiego poziomu energetycznego. Energia potrzebna do zajścia tej reakcji jest energią kinetyczną zderzających się cząstek. Ze względu na bardzo krótki czas połowicznego rozpadu jąder berylu, prawdopodobieństwo zajścia tej reakcji jest bardzo małe i prawie wszystkie jądra berylu rozpadają się na dwie cząstki α. Stosunek prawdopodobieństwa jej zajścia do prawdopodobieństwa rozpadu wynosi w przybliżeniu 10−23.
Ponieważ reakcja wychwytu cząstki α przez beryl jest endotermiczna, to reakcja do niej odwrotna, czyli rozpad węgla na beryl i cząstkę α jest bardziej prawdopodobna od przejścia wzbudzonego węgla do stanu podstawowego. Tak też się dzieje, a tylko niewielka liczba jąder 12*C przechodzi do stanu podstawowego emitując dwa fotony: 12*C → 12C + 2γ + 7,654 MeV
Całość sumarycznie zapisuje się: 3 4He → 12C + 2γ a energia wyemitowana w całym procesie równa jest: 7,654 MeV – 0,287 MeV – 0,0918 MeV = 7,2752 MeV.