W 1891 roku kontrolę nad całym archipelagiem przejęli Włosi, którzy w 1892 roku założyli .
W trakcie II wojny światowej Dahlak trafił w ręce brytyjskie, a po niej stał się częścią niepodległej Etiopii. W 1990 roku został zajęty przez rodzący się EPLF (Erytrejski Ludowy Front Wyzwolenia), który rok później proklamował niepodległość całej Erytrei. Warunki naturalne mały|lewo|Małe wyspy wschodniej części archipelagu Wyspy archipelagu Dahlak leżą w odległości od około 20 do 100 km od wybrzeża Erytrei. Są zróżnicowane – od piaszczystych wysepek po takie z ekosystemem zbliżonym do kontynentalnego. Większość wysp utworzyła się z solnych diapirów w okresie, w którym Morze Czerwone całkowicie wyschło; inne są utworzone przez plejstoceńskie piaskowce oraz pokłady piasku morskiego. W strefie eufotycznej wokół wysp rozwijają się koralowce. Większość wysp pokrywa nagi piasek, w niektórych widać wyniesione koralowce lub porozrzucaną roślinność podobną do kontynentalnej – akacje (Acacia), proso (Panicum), gronorosty (Sargassum) i wilczomlecze (Euphorbia), a w obszarach pokrytych bardziej słonym piaskiem również sodówki (Suaeda), zatrwiany (Limonium), łobody (Atriplex) i Zygophyllum. Na niektórych wyspach występują skaliste klify, na innych płaskie obszary pokryte piaskiem, żwirem lub mułem.