Eunones wzruszony tą prośbą podniósł Mitrydatesa z kolan, chwaląc go za zwrócenie się do ludu Aorsów i do niego. Postanowił wysłać posłów z pismem do cesarza, w którym informował go, że Mitrydates, który zasługuje na cięższą karę, prosi nie o potęgę ani o panowanie, lecz tylko o to by nie prowadzić go w tryumfie oraz by nie karać go śmiercią. Cesarz Klaudiusz wahał się jak ma postąpić, bowiem był oburzony z powodu doznanych zniewag oraz pragnął zemsty. Postanowił uczynić go wygnańcem żyjącym w Rzymie. Napisał w tym celu list do Eunonesa w którym udzielił łaski Mitrydatesowi, choć ten zasługiwał na najsurowszą przykładną karęIbid., XII 19-20..
Mitrydates został potem wydany i zawieziony do Rzymu przez prokuratora Pontu Juliusza Cylona. Miał się podobno wyrazić butnie przed obliczem Klaudiusza, jak o tym mogłyby świadczyć rozpowszechnione słowa wśród ludu: Nie zostałem do ciebie odesłany, lecz sam wróciłem; a jeżeli w to nie wierzysz, odpraw mnie i szukaj! Nieustraszoną minę zachował, kiedy stanął otoczony strażą obok mównicy na widok mieszkańcówIbid., XII 21..
Mitrydates żył w Rzymie, jako pozbawiony władzy wygnaniec, aż do 68 r., do czasu wojen domowych, kiedy to został zamordowany za udział w spisku Nimfidiusa Sabinusa (Plutarch, Żywoty równoległe, Galba 13; 15). Nigdy się nie ożenił ani nie miał dzieci.
Przypisy
Linki zewnętrzne Monety Mitrydatesa III
Kategoria:Królowie bosporańscy Kategoria:Zmarli w 68