W konkluzji, Westminsterskie wyznanie wiary podkreśla, że posłuszeństwo Prawu przez osobę wierzącą, o ile odnosi się do trzeciej, normatywnej funkcji prawa, nie dowodzi podległości wierzącego wobec Prawa, ani też nie sprzeciwia się łasce Ewangelii; przeciwnie – pozostaje z nią zgodne, regularnie uświadamiając wierzącemu grzech i uzależniając go w ten sposób od łaski, która jest jedynym ratunkiem (sola fide), co powoduje w konsekwencji stałą konieczność zwiastowania Ewangelii.
Opisane powyżej relacje Prawa i Ewangelii zostały przyjęte w identycznej treściowo formie przez środowiska purytańskie, zarówno historycznych prezbiterianów, kongregacjonalistów, jak i baptystów.
Zobacz też Ewangelia Solum Verbum Słowo o zakonie i łasce
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Teologia protestancka