Ponowna chińska ofensywa zakończyła się porażką, ale gdy de Négrier został z końcem kwietnia ranny, a armia miała kłopoty z zaopatrzeniem na skutek dezercji tragarzy, jego zastępca podjął decyzję o odwrocie, który przerodził się w ucieczkę. Ponowne zajęcie Lạng Sơn było wielkim sukcesem propagandowym strony chińskiej (i pośrednio spowodowało upadek rządu Ferry’ego), niewiele jednak zmieniło w ogólnym układzie sił. Brytyjczycy i Niemcy odmówili Pekinowi wsparcia, Rosjanie i Japończycy zagrażali Chinom północnym, więc Cesarstwo zdecydowało się poprosić o pokój. thumb|Chińskie fortyfikacje pod Bang Bo
Negocjacje pokojowe Kolejne rundy negocjacji odbywały się właściwie przez cały czas wojny, ale dopiero na wiosnę 1885, wobec częściowych chińskich sukcesów w Tonkinie, ale ogólnie złej pozycji geopolitycznej Cesarstwa, doszło do ostatecznego porozumienia. Zawarty 9 czerwca 1885 traktat z Tianjinu orzekał zwierzchność Francji nad Wietnamem i jej wyłączność na reprezentowanie go na arenie międzynarodowej. Francuzi uzyskali też prawo swobodnego handlu w Chinach południowych i pięć nowych portów traktatowych, ale nie otrzymali kontrybucji wojennych.