W XXI w. zakrojona na szeroka skalę restauracja miała miejsce w 2009. Objęła ona głównie wnętrze. Posadzka w nawach, która nigdy nie miała właściwego fundamentu, została wyłożona płytami wapiennymi. Naprawiono wielkie okna, które w specyficzny sposób przepuszczają światło do wnętrza. Założono też nową instalację elektryczną i nowy system ogrzewania. Poddano renowacji organy i – mając na uwadze rzesze turystów – zmodernizowano dostęp na wieżę.
Główną atrakcją kościoła pozostaje wieża. Z 400 stopni prowadzących na jej wierzchołek 150 znajduje się na zewnątrz, w formie spiralnych schodów z balustradą.
Architektura Kościół Najświętszego Zbawiciela został zbudowany w stylu holenderskiego baroku na planie krzyża greckiego.
Ściany świątyni wspierają się na podmurówce z granitu i są zbudowane z czerwonych i żółtych cegieł. Fasady są podzielone pionowo pilastrami według zasad palladiańskiego wielkiego porządku. Utrzymane w porządku toskańskim pilastry mają bazy i głowice wykonane z piaskowca. Z piaskowca wykonane zostały również potężne gzymsy, oddzielające płaszczyzny ścian od dachu. Pomiędzy pilastrami znajdują się wysokie okna zaokrąglone u góry, podzielone na kwatery wypełnione szybami ze szkła zwykłego oraz kryształowego.