Znaczenie Guru Bhumananda Paramahansa przez większość swojego życia nie był typem sadhu. Prowadził rodzinny tryb życia, a dopiero w wieku około 55 lat zamieszkał w aśramie. Jego życie przypominało życie współczesnych nam ludzi, zajętych rodziną i sprawami światowymi. Jednakże był on bardzo zaangażowany w praktykę adźapajogi zwaną kriją. Będąc „głową rodziny”, czyli człowiekiem światowym, znajdował czas na praktyce kriji. Gdy kończył swoje obowiązki rozpoczynał praktykę, która niekiedy zajmowała mu całą noc. Często nie spał w ogóle lub spał tylko godzinę lub dwie. Dzięki tej determinacji zaszedł w swojej praktyce bardzo wysoko. Jednakże aby osiągnąć stan Guru musiał porzucić światowe życie i zamieszkać w aśramie. Tak też spełniły się słowa jego Guru, że we właściwym dla niego czasie wezwie go aśramu, a ten moment nastąpił dopiero po jego mahasamadhi.
Bhumananda kontynuował nauczanie swojego Guru i rozpowszechniał nauki adźapajogi prowadząc szeroką korespondencję ze swoimi uczniami i znawcami pism świętych różnych religii oraz publikując artykuły w indyjskich czasopismach i periodykach naukowych poświęconych tematyce duchowej.
Następcą Bhumanandy był jego uczeń Janardan znany jako Guru Janardan Paramahansa.