Kronika czyli historia jednego stulecia Bizancjum – dzieło bizantyńskiego historyka Michała Psellosa z XI wieku.
Kronika Kronika ta jest jedynym historycznym dziełem Michała Psellosa. Psellos tylko raz użył w swoim dziele nazwy kronika (ks. V, p. 24). Swoje dzieło nazwał „historią” (ks. VII Konstantyn Dukas p. 23, ks. VI p. 22, 63, ks. VII Michał Dukas p. 1). Tytuł kronika zapewne pochodzi od kopisty. Pierwszy wydawca nowożytny Kroniki K.N. Sathas dodał podtytuł i wydał jako Kronika, czyli historia jednego stulecia Bizancjum (976-1077). W manuskrypcie istniał podział na siedem ksiąg. Podział na podrozdziały i daty panowania cesarzy dodał francuski wydawca E. Renauld. Kroniki bizantyńskie powstawały w środowisku dworskim lub kościelnym. Kronika napisana przez Psellosa powstała w środowisku dworskim. Psellos był mnichem, ale przeważnie przebywał w Konstantynopolu. W Kronice, mimo że wydarzenia są ułożone chronologicznie, nie ma żadnej rocznej daty. Występują daty dzienne i miesięczne podawane według ery bizantyńskiej (początek ery 1 września 5509 r. p.Ch.). Czasami podawane są nawet godziny np. „[Teodora] zmarła na godzinę przed końcem roku” (ks. VI, Teodora, p. 21), tj. 31 sierpnia. Kronika napisana jest klasycznym językiem greckim. Występuje w niej wiele ozdobników retorycznych i neologizmów. Słownictwo jest bardzo bogate.