thumb|Grób Sary Słonimskiej na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie Sara (Salomea) Słonimska z domu Stern (ur. 13 października 1824 w Warszawie, zm. 16 marca 1897 tamże) – polsko-żydowska poetka, opiekunka kółka dramatycznego, zwolenniczka asymilacji Żydów, druga żona Chaima Zeliga Słonimskiego.
Rodzina Była najmłodszą córką Abrahama Jakuba Sterna (1769–1842), matematyka, uczonego i wynalazcy. Jej bratem był Izaak Stern, nauczyciel w Warszawskiej Szkole Rabinów. W 1842 wyszła za mąż za Chaima Zeliga Słonimskiego (1810–1904). Mimo różnicy wieku małżeństwo Słonimskich było zgodne i udane. Sara przeżyła z mężem 55 lat. Mieli pięciu synów: zmarłego w dzieciństwie Abrama Jakuba (1845–1849), Ludwika vel Leonida (1849–1918), ekonomistę i publicystę rosyjskiego, Michała (ur. 1850), Stanisława (1853–1916), lekarza i Józefa (1860–1934), lingwistę, literata i nauczyciela. Sara była babką Antoniego Słonimskiego, pisarza okresu międzywojennego i powojennego, syna Stanisława.