300px|thumb|right|Szkło metaliczne Vitreloy 4 300px|thumb|right|Próbki szkła metalicznego
Szkło metaliczne (metal amorficzny) – stały materiał metaliczny, zazwyczaj stop metali, czasem z udziałem niemetali, poddany szybkiemu schłodzeniu (rzędu 106 K/s) z temperatury wyższej od temperatury topnienia do temperatury niższej od temperatury zeszklenia. Uzyskany materiał ma strukturę nieuporządkowaną – amorficzną, co prowadzi do znacznej zmiany jego parametrów fizycznych.
Historia Pierwsze wzmianki o zauważeniu struktury amorficznej przez kondensację par metali w bardzo niskich temperaturach pochodzą z 1936 oraz 1954 roku. Powstała ona przypadkowo podczas przygotowań do innego eksperymentu, a do dzisiaj trwają dyskusje czy nie była to jedynie struktura bardzo drobno-krystaliczna. Pierwszy potwierdzony metal amorficzny (stop złota z krzemem, Au75Si25) został wyprodukowany w roku 1960 w Caltech. Ten i inne metale amorficzne otrzymywane w tamtym okresie były produkowane przez ekstremalnie szybkie schładzanie (szybkość rzędu miliona kelwinów na sekundę). Z tego powodu można było produkować tylko kształty o jednym z wymiarów rzędu mikrometrów (taśmy, folie, druty, itd).