Mało warte są natomiast płytkie prace: Adama Władysławiusza Pieśni Nowe pamięci godne o przypadkach korronnych (Kraków 1608), Wojciecha Kisickiego Dialog o obronie Ukrainy y pobudka z przestrogą dla zabieżenia insursiom Tatarskim (Dobromil 1615), Ucisk koronny Iana Kraiewskiego y wtargnięcie Tatarskie na Podole, Piotra Gorczyna Thren abo Lament żałosny Więżniów Koronnych do Hord tatarskich w roku 1618 zabranych, Krzysztofa Palczowskiego O Kozakach, ieśli ich znieść czy nie (Kraków 1618), Jana Francisciadesa Pobudka na Expeditia Woienne Jaśnie Wielmożnego Pana Jego Mci P. Stanisława Hrabia na Wisniczu Lubomirskiego (Kraków 1618), Jacka Kołakowskiego Powab wojenny na Turka z Kronykarzow niektórych polskich (Kraków 1621). Pisma te cieszyły się pewną poczytnością, lecz zawierały one puste hasła i frazesy.