Wrak wydobyto w 1930 roku i w następnych latach złomowano w Rosyth.
Projektowanie i budowa W 1906 roku nastąpił znaczący przełom w budownictwie okrętów wojennych: do służby w Royal Navy wszedł nowatorski pancernik „Dreadnought”. W tym samym roku z inicjatywy pierwszego lorda morskiego brytyjskiej Admiralicji, admirała Johna Fishera, położono stępki pod pierwsze trzy jednostki nowej klasy okrętów: krążowników liniowych (do końca 1912 roku klasyfikowanych oficjalnie jako wielkie krążowniki pancerne), łączących silne uzbrojenie z dużą prędkością maksymalną, kosztem znacznego osłabienia pancerza. Budowę i charakterystyki krążowników liniowych typu Invincible otoczono ścisłą tajemnicą, dlatego fakt ich znacznej przewagi nad wcześniejszymi krążownikami pancernymi poznano w pełni dopiero po ich wejściu do służby w 1908 roku. Dla dowództwa Kaiserliche Marine jasnym się stało, że budowany od 1907 roku „Blücher”, uzbrojony w działa kal. 210 mm, nie jest równorzędnym przeciwnikiem dla nowych brytyjskich okrętów. Dlatego postanowiło ono jak najszybciej pozyskać podobny do brytyjskich okręt. Plany te zyskały poparcie admirała Alfreda von Tirpitza.